de longkanker overwonnen, nu nog de vaatproblemen

zo en nu is het weer even genoeg

2010-04-09T20:58:00.010+02:00

Helaas kan ik de tekening niet duidelijker krijgen, ga ik nog even proberen te verbeteren.

Ook aan nare tijden komt een einde en onze nare tijd is voorbij.Laat nu niemand zeggen, ja maar, als....? Daar doen we dus even niet aan. We hebben besloten dat het genoeg is geweest.
Frits hobbelt weer aardig rond. Hij heeft vanmorgen van de huisarts een duidelijk advies gekregen en de opdracht over 2 weken kond te doen van zijn vorderingen. Gewoon lopen, zover als hij kan en dan ieder week een stukje verder. Dus togen we vanmorgen naar de "Rode Leeuw",een cafe/restaurant zo,n 200 meter van ons huis. In 2 etappes( een tussenlanding op een oud muurtje) kwamen we aan op het parkeerterrein en schrokken op door een luid getoeter van een scooter, zo bleek. Het was onze huisarts,zijn sjaal wapperend in de wind, die als een zuiderling op zijn zachtgele scooter met spiegels en chroom, ons met een duim omhoog te kennen gaf dat hij het fijn vond ons zo te zien hobbelen.Dat alles onder een stralende zon, op naar het terras met de rode parasols. Het kon zo uit een italiaanse film kunnen komen, maar nee, het was Nieuw en St Joosland.
Zo eindigt dus deze serie verslagen en vergeten alles maar gauw. Ware het niet dat ik beloofd had de brief van een onzer kleinkinderen, Loeki, te plaatsen en natuurlijk ook nog van Eva, Joosje, Kika , Ole, Pippa en onze kleine scheveningers Wout en Kees.
Omdat ik niet weet hoe ik foto's op een andere plaats krijg staan ze bovenaan ( en ga ik me er nu ook niet meer in verdiepen)
Lieve mensen, uiteraard ook namens Frits, bedankt voor jullie meeleven en lieve kaarten. Moge deze blog gesloten blijven.

even geen Brugge meer

2010-04-03T14:35:00.003+02:00

Als iemand me een maand of wat geleden had gevraagd om een dagje Brugge te doen dan had ik volmondig ja gezegd. Vraag het me nu en het is volmondig NEE.
Gisteren Frits weer opgehaald. In joggingbroek en vest en crocks! Iemand die hem beter kent zal zeggen ,dat is Frits niet en nee, het is ook een tijdelijke andere persoonlijkheid. De outfit voor het comfort en het lijf genezende van alweer een vervelende ingreep. Gelaten wacht hij af,als Lein en ik zijn spullen inpakken . Van de verpleegkundige de laatste instructies en dan in de auto naar huis. Tussen ons in hobbelt hij naar zijn stoel en slaakt een diepe zucht. Als hij 's avonds kleindochter Loeki wil bedanken voor het prachtige epistel( eigenlijk een kunstwerk dat geld waard wordt . Dit is een tekening/ gedicht van een meisje van 10 ,dat heel bijzonder genoemd mag worden, Loeki, de selfkicker)
Als hij heeft neer gelegd,schiet hij vol. Alle volgende telefoontjes moet ik beantwoorden, het grijpt hem te veel aan, zwak als hij nog is. Maar ook ik heb het moeilijk , nu komt alle spanning er uit.
Lein heeft ons fantastisch geholpen deze dag, met autorijden en het snoeien van de dakplataan waar ik al zo lang zat tegen aan te hikken.
Als Frits weer in zijn eigen bed ligt keert de rust weer en een ding is zeker, hier gaan we aan werken om ons allebei weer op de rails te krijgen. Want juist nu speelt mijn knie weer op.
Als Loeki het goed vind wil ik de brief graag op deze blog zetten, maar eerst aan haar vragen.

titel veranderen

2010-03-30T20:49:00.007+02:00

Vanmiddag bijtijds naar Brugge. Frits had een afspraak bij de longchirurg en daar wilde ik uiteraard bij zijn.
Omdat hij een zak bloed aan had en nog wat wankel op de benen en de genezende wonden, ging hij met bed.
Dr Proot verwelkomt hem met een aai over zijn bol. Hij is heel tevreden over de operatie en hij hoeft niet meer terug te komen.De kanker is weg! He, he, eindelijk iets positiefs .Dat hoofdstuk kunnen we afsluiten. Maar dat de bloedvaten hem zo parten spelen vindt ook hij heel vervelend. Zo, jongeman , ga nu maar eens even bijkomen van de operaties en zijn kale bol vindt hij nog steeds een aaibaar object. Het doet Frits zichtbaar goed.
De zakken bloed die hij gekregen heeft brengen weer wat kleur op zijn wangen en hij voelt zich daardoor ook weer wat beter.
Hij mag er even uit, zich wassen aan de wastafel en naar het toilet. Maar met mate want de wonden zijn heel kwetsbaar, op zijn been heeft hij een jaap van een cm of 15.
Als ik weg ga zit hij lekker te eten, maar toch kan hij het afscheid niet aan en de tranen zijn weer daar. Ik weet wel dat als hij thuis is ik gaan proberen wat meer vet op zijn botten te krijgen en dat zal niet meevallen want een grote eter is het toch al niet.Zijn armen voelen beroerd dun aan.
Een stukje gezondheid kreeg hij van de biljartmaten, een prachtige fruitmand.

De titel dus, die moet veranderen, want de kanker is weg.

weer aan de beterende hand

2010-03-29T18:22:00.003+02:00

Gisteren met Lein en Richard naar het zuiden getogen en ik moet zeggen dat het heerlijk is je te laten rijden. Frits was wat stuurs en volgens hem ging er dus niets goed, nou daar heeft hij dus wel gelijk in. Na een tukje was het tij weer een beetje gekeerd. Toen hij zijn krantje pakte dachten we dat hij ons wel weer kon missen. Vervelend was het dat de telefoon het niet deed. Mocht wel via de afdelingstelefoon bellen maar dan staat er een zuster naast te wachten en dat praat ook niet lekker.
OP de terugweg in Retranchement gegeten, waar de waardin warme belangstelling toonde, wat ik dus vanmiddag vertelde toen de telefoon weer hersteld was , waarop hij weer in tranen was.Het gaat al een beetje wennen en meestal leid ik hem dan even af en is het gauw weer over.Vanavond krijgt hij een zak bloed, gelukkig want ik vond hem gisteren behoorlijk pips.
Broer Rens nam vandaag de honneurs waar,waar ik heel blij mee was. Voor hem toch ook 220 km ( en uiteraard ook 220 terug) rijden om je zwager te bezoeken, dank je Rens.Morgen mag hij aan de arm een stukje lopen, dat is het betere werk, dus ... stiekem hoop ik dat hij met Pasen thuis is.

houdt het dan nooit op

2010-03-27T00:04:00.003+01:00

Als Frits vanmiddag zijn kopje naar de keuken wil brengen hoor ik een rare plof. Hij zit naast de tafel. Kijkt me aan en zegt"Ik ging door mijn been" "welk been" was mijn reactie," mijn rechterbeen".O, o, dacht ik, daar gaan we weer. Doet het pijn, is het koud. Inderdaad, allebei. Dokter gebeld, die belt ambulance en als die voor de deur staat de volgende verrassing, we moeten weer naar Brugge. Nog eens gesjekt( of zoiets) ja , daar is de meeste informatie voorhanden. Ik rijd mee en denk er niet echt aan hoe ik moet terugkomen.Dit is niet helemaal waar want achteraf herinner ik mij dat overbuurvrouw Elma me beloofde als het nodig was zij of haar man Peter me zouden komen ophalen. Op de spoedeisende hulp ( waar halen ze dat woord vandaan, dan was ehbo meer op zijn plaats) wachten we gelaten. Frits'pijn wordt erger. Er word een ct scan gemaakt en voor onze ogen draait de tv serie ER zich af.
De vaatchirurg word opgetrommeld en kijkt vol ongeloof naar Frits'been. Ondertussen is het 18.30 ( we waren er om een uur of 4) Het probleem word ons duidelijk gemaakt. Bij de vorige operatie had hij de keus tussen het probleem oplossen bij de kern, dus de klontering bij de endo- prothese en het bestrijden van stolsels van het hele been middels een spoeling, zodat ook de kleine stolsels konden worden opgelost. Echter deze methode zou dan ongunstig zijn voor de wond van de longoperatie. Dus koos hij voor het eerste.
Nu hij dus voor de keuze stond legde hij uit dat nu de wond van de vorige operatie voor een probleem zorgde en dus weven kwetsbaar was. Als naieve huisvrouw zei ik waarom doe je het dan niet allebei? Ik zag zijn hersens kraken, hij ging even weg en kwam terug met de mededeling dat hij dit inderdaad ging doen.
Is logisch toch?
Nu, rond middernacht, heb ik gebeld en kreeg via, via Frits zelf aan de lijn. Hij ligt dus weer op de spoedeisende hulp omdat zijn plaatsje vergeven was Hij lag daar prima zei hij. Maakt niet uit, als de problemen maar zijn opgelost.
En ik? Ik ben blij dat ik dit van me af heb kunnen schrijven en o ja, lieve buurman Peter heeft me opgehaald uit Brugge en ik kan lekker in mijn eigen bedje slapen. Ondanks alle ellende voel ik mij rijk met zoveel lieve mensen om mij heen.

weer in zijn eigen bed

2010-03-22T17:25:00.003+01:00

Sinds 11 nachten heeft Frits vannacht weer geslapen als de welbekende roos.Wat is dat toch belangrijk, slapen. Hij zit een beetje op , maar meestentijds ligt hij nog in bed. Zoals mijn zwager tegen mijn zus zei na een hartoperatie en zij wat wiebel werd, hup naar je bed jij, genezen!
Uit het ziekenhuis kreeg hij medicijnen voorgeschreven en ik heb er bijna een dagtaak aan om dit te coordineren, maar dat doe ik met liefde. het niet meer heen en weer rijden is een hele opluchting en ik kan weer meer met mijn dagen doen.
Volgende week voor controle naar beide chirurgen en dan zullen we wel horen of er nog een vervolg is. Voor nu, rust....

weer thuis

2010-03-21T17:20:00.004+01:00

Gelukkig, vanmorgen belde Frits dat ik hem mocht komen halen. Daar was hij echt aan toe. De sfeer op de zaal was dan ook niet zodanig dat je daar van opknapt.
De hitte, ja echt, hitte, ( de bezoekende dames die hiermee bekend zijn dragen een topje) en de kamergenoten maken het tot een onrustige sfeer. Het zijn 2 jonge mannen, de een met een maagverkleining die de hele dag ligt te zuchten en een jonge man die echt heel ziek is en de hele dag zijn familie, moeder, zusje en broer op visite heeft. Dit doet hem erg veel goed want 2 dagen geleden wilde hij er vandoor. Frits kan zich dan een tijd zoet houden met lezen maar toch heeft het invloed op hem. Onze uitjes van de laatste 2 dagen naar het restaurant deden hem erg goed en zowaar er ging een pilsje in.
Wat ons tot nu toe verwondert is dat hij veel beter loopt, geen pijn heeft. Dus denken wij dat de pijn die hij na de eerste operatie had toen al te maken had met de klontering van het bloed rond de endo prothese. Nu dus zorgen dat het goed door blijft stromen .
Vrijdag heb ik de ombudsmevrouw bezocht waar je je klachten en ongenoegens kwijt kan. Ik heb haar een lijst gegeven waar zelfs zij van schrok. Jammer, heel jammer.
Maar nu... de zon schijnt( dank voor degenen die daar voor gezorgd hebben, ha, ha)en op naar betere tijden. Ik ga lekker voor hem koken, eindje wandelen en af en toe een pilsje, dan komt het vast weer goed.
De aandacht heeft Frits goed gedaan , dank daar voor allen.
Als we volgende week naar de longchirurg gaan voor controle ga ik vragen of ik de titel van deze blog mag veranderen, dus longkanker mag verwijderen.

Om even aan te geven dat als je belt en hij misschien gaat huilen..hij natuurlijk blij is ,de narcose nawerking geeft deze verschijnselen. Dus laat het niet omdat je bang bent dat hij verdrietig word. Zwager Jules heeft het al ondervonden, gelukkig kende hij dit verschijnsel en voelde hij zich niet direct aangesproken. Ook dit gaat weer over.

rust

2010-03-18T20:55:00.002+01:00

De 4 persoonszaal doet nog killer aan als ik vanmiddag binnenkom. Frits ligt nog steeds alleen. Hij moet plat liggen, nou ja, een heel klein beetje met z'n hoofd omhoog. Er is niets wat hem afleiding bezorgd. Geen eten of drinken, geen tv. Haast ondenkbaar dat er op de kamers voor 4 geen tv is. Overal verder wel, alleen net niet bij Frits.Vanmorgen werd hem beloofd dat de drain er uit mag maar tot nu toe ( 21.00 uur)zit hij er nog steeds in. Hij klinkt heel moe als ik hem bel. Hopelijk komt de chirurg nog, maar ik heb er een hard hoofd in.
Hij is weer telefonisch bereikbaar, maar liever niet vanavond. Morgen, graag, dan heeft hij was afleiding.
0032 50453729
o, o, wat zal ik blij zijn als hij weer thuis is.

wat nu weer

2010-03-18T10:16:00.003+01:00

Toen wij gisteren op bezoek kwamen zat hij gezellig in zijn eigen kloffie op de rand van zijn bed.Op- de vraag van Inger:"hoe gaat het", was het antwoord,:" niet goed" Hij had heel veel pijn in zijn rechterbeen. De kant waar de endo - prothese zit.Het been was ijskoud en zag er naar uit. Hij had er geen gevoel in. Dat deed belletjes rinkelen in alle toonaarden.
In allerijl werd de chirurg opgetrommeld die de aneurysma had geopereerd. Een jonge arts verving hem, onderzocht het been en ging gehaast weer weg. Ze stak haar hoofd nog even om de hoek van de deur en riep: heeft u nog wel gevoel in het been? Nee dus. Gelukkig lag er niemand anders op de 4 persoonskamer.
Er word een ct scan gemaakt en al snel is duidelijk dat er een stolsel bij de prothese zit. Hetgeen bij dit onderdeel nog al eens schijnt te gebeuren. Dr De Letter komt hem dit vertellen en op mijn vraag of dit misschien te maken heeft dat de afgelopen dagen de anti trombosespuiten niet gegeven zijn, vindt hij dit minder belangrijk , eerst het probleem verhelpen dan praten we verder. Oke, dat is natuurlijk zo.Maar ik zal het onthouden.
Hij gaat rond 7 uur naar de OK en is om 21.30 weer op zijn kamer. Wij zijn dan ondertussen naar huis en via de telefoon blijf ik op de hoogte.
Dat was weer schrikken en voor Frits heel vervelend, het greep hem dus ook zeer aan.
Maar vandaag weer een stapje naar de goede kant. De thoraxdrain mag er vandaag uit.En de medicatie word weer kritisch bekeken ( had al eerder gemogen)
Ik ben er nu achter dat je alles heel goed in de gaten moet houden.Je zal maar alleen staan.
Ik ga dus een gesprek aanvragen met de Ombudsman die hier notitie van neemt, er is te veel fout gegaan.

klopt de titel van blog nog?

2010-03-16T19:30:00.002+01:00

Als je de bron weggenomen hebt , dus de kanker, dan heb je toch geen longkanker meer?

Ondanks alle lieve raadgevingen ben ik vandaag toch gegaan. Lisa en Roy wilden ook komen en wilde me meenemen, inderdaad, meenemen. Ik hoefde niet te rijden en dat scheelde heel veel.
Achteraf ben ik blij dat ik was meegegaan. Frits werd net naar een andere zaal gebracht, de 4e dus. Dit keer weer een 4 persoons. We wisten dat dit er in zat, maar dat het contrast zo groot was... .Als je de zaal bekijkt word je er een beetje moedeloos van. Bedden alleen met de hand bedienbaar, een po-stoel uit het jaar nul naast het bed. Geen tv .Dit alles geeft het beeld van een nederlands ziekenhuis uit de 50tiger jaren. Of een oostblok ziekenhuis zoals je je dat voorstelt. Ik denk zelfs dat het in Hongarije moderner is(??? Miep?) Om het beeld compleet te maken hadden ze hem een kleurloze pyama aangetrokken die zo uit de zak van max geplukt leek. Vreselijk gekreukeld, daaronder het ziekenhuisschort. Ach jee, hij zag er niet uit en nog vervelender, ik kon er niets aan veranderen. Door de drain en catheter kon hij de pyamabroek en t- shirt die ik bij me had niet aan. Hopelijk morgen.
Ik hoop zo dat hij snel van de drain en cathteter verlost word zodat hij zelf uit bed kan en zijn bed kan bedienen.
Waar is mijn goede gevoel van gisteren?

het tij gekeerd

2010-03-15T20:02:00.004+01:00

Wat is het heerlijk als je bij binnenkomst blij verrast wordt door een man die rechtopzittend met bril en zonder masker je welkom heet.Het martelmasker mocht weer af . De bloedwaardes zijn weer redelijk normaal. Alleen een "brilletje" met zuurstof , that's all.
Nog wel de drain, die leger en leger wordt. Misschien morgen naar zaal. Omdat het nog niet zeker is kan ik hem niet van telefoon voorzien , want het nummer correspondeert met de kamer. Nog even wachten dus en dan kunnen jullie hem bellen.
Hij leest weer gezellig een krantje, maakt een puzzeltje , met andere woorden , het gaat de goede kant uit.Pff.
Het heen weer rijden met de spanning gaat zijn tol eisen. Ik heb dus morgen vrij gekregen, weet niet of ik me daar aan ga houden.
Woensdag komt Inger, die ook behoorlijk gaar is. Gisteren met Marcel naar een beurs geweest omdat Marcel weer met krukken loopt vanwege zijn heup. dat ziet er dus ook niet goed uit.Ik weet wel als alles weer redelijk normaal is,ja... wat dan eigenlijk..rust?
Kreeg trouwens van Lein een stiekem kadootje wat ik wilde afdraaien op mijn laptop maar dat pikte hij niet. Toen ik dus gisteravond thuis de dvd startte had ik al een vaag vermoeden, Danny Kaye? En ja hoor ,maar niet de film die ik dacht, maar The Five Penny's,of Pennies? ach... heb hem half uitgekeken langer trok ik niet, wel goed om eindelijk je tranen te laten gaan, die Danny.

zondag, rustdag

2010-03-14T19:07:00.002+01:00

In een ziekenhuis is het op zondag altijd bijzonder. Er worden geen onderzoeken gedaan, minder rommelig. Zo dus ook vandaag bij Frits. Hij ligt er ontspannen bij, ondanks het gekke , sissende ding op zijn snuit. Maar er zijn lichtpuntjes. Hij heeft nu de juiste antobioticum omdat ze weten waartegen ze moeten vechten en het masker mag af en toe af om te eten en een kopje koffie( tasje koffie) te drinken. Dan zakt de meter wel's waar maar is nog steeds redelijk. Maar helemaal zijn we er nog niet. Ieder dag word er een x-thorax gemaakt en daarmee volgen ze het probleem op de voet.
Als het goed is laten ze hem vanmiddag met de benen buitenboord( was een goed idee volgens de nurse) en mag hij misschien zijn elegante operatiekousen uit.
Al met al, het gaat de goede kant uit.Fijne verpleging, beter dan de "broeder"op de mid-care, die hem de pleisters van het lijf rukte en hij daar lelijke schaafplekken van heeft overgehouden. Mag het ietsje minder?

bezoek en adres

2010-03-14T08:48:00.004+01:00

Omdat de vragen komen of Frits al aan bezoek toe is? Dat is toch wel het grote vraagteken. Gisteravond nog met groot masker op waardoor hij moeilijk praat en wij hem moeilijk verstaan, dus dat is niet echt prettig voor beiden. Maar een kaartje zou welkom zijn en dan van de week als hij op zaal ligt is een bezoek meer "lonend". Dan is er bezoek van 14.00 tot 20.00 en dan ga ik ook weer telefoon voor hem aanvragen. Het ziekenhuis ligt van af zeeland heel praktisch,mocht daar info over gewenst zijn, ik ben vanavond weer in mijn eigen huisje.
De afdeling kamer is nu 653, maar dat kan even goed vandaag weer anders zijn, hij heeft al 3 kamers gezien. Maar ik denk dat de kaart wel op terecht komt.
Net even gebeld en hij heft een redelijke nacht gehad, heeft wat gegeten dan mag het masker even af.De verpleegkundige( zuster gebruiken ze niet in Belgie, da's voor in het klooster)van gisteravond was er al weer , een heel spontane vrolijke meid. Toen Frits wat zat te mompelen achter zijn masker, zie ze: ach, manneke, we kunnen u niet verstaan he.Het klinkt zo lief.Dus daar laat ik hem met een gerust gevoel achter.

Besef nu opeens dat ik even moet uitleggen vanwaar dat grote masker. Hij had een veel te lage saturatie( zuurstof in het bloed, slecht voor de organen) hij is toen op de spoedeisende hulp met een soort luchtkanon, zoals hij zelf zegt, behandeld en toen op de afdeling kreeg hij dit masker.Het sluit helemaal af rond je gezicht en is met klemmetjes vast gemaakt zodat er niets kan ontsnappen. Daar mee loopt het op tot 96( een gezond mens heeft ong 98) Zodra hij het af doet zakt het gelijk naar 84, dus het is heel erg belangrijk. Hij moet dit even doorstaan, het maakt heel veel herrie, maar het alternatief is intuberen en beademen, dat wil je dus koste wat kost voorkomen.

Goudzwaard Frederik
AZ st Jan ziekenhuis ( kamer 653)
Ruddershove 10
8000 Brugge

dat is minder.

2010-03-13T14:45:00.002+01:00

Vanmorgen vonden we Frits met beduidend minder kleur, zelfs wat pipser. Was het gisteravond een man met een blos en glimmende ogen, vandaag dus de verklaring daar voor. Hij heeft een beginnende longontsteking.Er zijn foto's gemaakt . Dus mag hij de midi-care nog niet verlaten, wat wel een teleurstelling voor hem is. Dus langer aan de slangen en zuurstof. Het masker wat hij op moet om optimaal te kunnen profiteren van de zuurstofopname zit hem behoorlijk in de weg en zijn rug en billen gaan zeer doen.Ik ga vanavond weer en hoop dan een iets betere Frits te vinden en hopelijk is dan zijn spraak ook beter want dat is weer wat minder.
Lein is naar huis en ik ga morgen of misschien probeer ik nog wat in de buurt te vinden en kan ik meerder keren per dag bij hem langs gaan.

allemaal de groeten

2010-03-12T15:46:00.003+01:00

Van Goudzwaard Frederik. Na het ochtendbezoek kwamen we met een goed gevoel terug. Frits zag er goed uit ook al had hij amper geslapen.Op zo,n medium care afdeling, waar ook je buren met hun problemen liggen, is dat vaak het probleem. Heb hem geadviseerd om vannnacht een slaapmiddel te vragen. Omdat hij niet kon plassen heeft hij vannacht toch een catheter gekregen. en was hij gelijk 600 gr lichter. Pijn blijft hem gelukkig bespaard. Nadat ik op zoek ben gegaan naar zijn tanden en hij die weer had in gedaan was hij veel beter te verstaan.
De chirurg deelde hem van morgen mee dat er inderdaad sprake was van een kwaadaardige tumor die hij heeft kunnen verwijderen via een kijkoperatie. De drain blijft tot midden volgende week, dus is hij nog wel een weekje daar. Wie dus de reis wil aan vaarden is welkom. Bezoektijden van 14.00 tot 20.00 ( nee die tijd hoef je niet helemaal uit te zitten). Morgen gaat hij als het goed is weer naar zaal, alleen weten we nog niet welke. Dat laat ik dan nog weten. Ik ga vanavond nog even naar hem toe om de dag wat te breken.De afstand is goed te doen.
Het is fijn niet alleen te hoeven zijn in deze tijd, Lein staat me goed terzijde en Frits vind het fijn in de nabijheid te weten.
We zitten in een groot appartement, waar ik een beetje tegen zondag aan zit te hikken. Aan de ene kant om weer meer kilometers te moeten gaan maken en ten tweede omdat ik het zondag goed schoon moet achterlaten.

operatie geslaagd, hopen we

2010-03-11T20:57:00.004+01:00

Dus toch verbinding.
Zijn vanmiddag bij Frits geweest. Om 7.30 ging hij naar beneden en om 12.15 lag hij op de recovery. Om 13.30 op de mid-care. Wij vonden een beetje duffe Frits, wat wil je ook,met veel toeters en bellen. Gelukkig redelijk aanspreekbaar, zelfs in voor een grapje. Wat ons wel opviel was zijn opgeblazen gezicht, waarvan zijn dochters zullen zeggen dat hij er goed uitziet.
Het is tot nu toe niet duidelijk wat er precies is gebeurd., maar naar de lengte van de operatie zullen we maar aannemen dat er een stuk van zijn long af is.De chirurg komt vanavond of morgen langs om hem dit te vertellen. Vandaag stond hij in de OK en kan hij veel operaties doen maar schieten de gesprekken er bij in. Dus nog even geduld.We gaan morgenochtend weer op bezoek.
Hij heeft geen pijn en zal dat de komende dagen ook niet hebben aangezien hij een morfine pompje heeft, waar hij zelf gebruik van kan maken (mm, lekker) Nee hoor dat zal hij hard nodig hebben. Er zijn 2 drains die het overtollige vocht en lucht reguleren. Ook een zuurstofmasker moet hem aan de nodige lucht helpen.
Voor nu was dit het , ik hoop morgen meer te kunnen melden. Voorlopig is deze horde ook weer genomen.

en de volgende

2010-03-03T14:29:00.002+01:00

Vanmorgen rolde de brief van de verzekering binnen met daarin de toestemming voor de longoperatie. Aan de ene kant was Frits opgelucht maar aan de andere kant werd het wel ineens weer menens.
Heel moeilijk als je net weer een beetje bent opgeknapt, een beetje verder kan lopen en beter slaapt.Maar hij weet dat dit geen uitstel gedoogt.
De afspraak was dat we de arts zouden bellen om dan een afspraak te maken. Dus wierp ik me op als secretaresse en belde.
A, ja, mw Goudzwaard, dan ga ik even kijken, maandag zou kunnen? Nou, liever niet dokter, kan het donderdag? " Ja,dat zou er nog bij kunnen zonder dat ik dingen doe die ik niet mag doen".11 maart dus. Wilt u dan even mijn secretaresse bellen om te zeggen dat u d ie dag komt en zij een kamer voor u reserveert? Tuurlijk dokter . Vreemde gang van zaken , maar een ander land he. Secretaresse: " moet meneer dan nog voor consult"? nee, is allemaal al gedaan. "Voor hoe lang komt meneer"? Geen idee, wat denkt u zelf? "Wat voor kamer"ik wou zeggen doe maar een leuke, maar ik denk niet dat ze gevoel voor humor had, dus antwoord ik braaf: wat is standaard? 4 persoons, oke."Dan kan meneer donderdagaochtend om 7.30 nuchter hier komen"????, uh, kan het de dag ervoor? "zeker,"om hoe laat komt u "Ja, wat dacht u van 16.00? Ja dat is prima, dan hoeft meneer niet nuchter. Dank u wel.
Het is me wat , een doe het zelf ziekenhuis.Hopelijk doet de dokter de operatie.

effe d'r uit

2010-02-27T20:58:00.002+01:00

Omdat ik tijdens Frits'opnametijd in het grensgebied tussen Belgie en Nederland iets aan het zoeken ben om te verblijven en niet zo ver te hoeven rijden,gaan we vandaag naar die streek, maar ook om er even uit te zijn.
We zien een huisje op een camping waar nog niets te beleven valt en ik me bepaald niet senang ga voelen en een langs de snelweg, uuhh.
Thuis nog maar even verder zoeken. Maar geen uitje is echt uit als je niet een hapje en een drankje nuttigt en zeker in deze streek. We strijken neer in Retranchement, op het Dorpsplein. Ik was er al eens in de zomer, op het terras. Beetje fris nu, dus naar binnen.
Het is best een goed verzorgd geheel, mooie oude banken en tafels.Wij zoeken graag de leestafel op. In de hoek staat dochterlief te strijken en communiceert met moeder over een bevriende restauranthoudster die in Terneuzen in het ziekenhuis verblijft. Tja, je met toch wat . als op de tafel alleen de Telegraaf en Het laatste nieuws liggen.
Maar waar het vorig bezoek al mijn oog op was gevallen is de moeder-eigenaresse. Een vrouw van rond de 60, eigenlijk best wel verzorgd, tot je haar mond ziet. Vurig roze/rood maar royaal over de randen getekend.Het trekt ieders oog er naar toe. Maar als ze aan de tafel komt en in sappig vlaams, want dat is het toch wel, vraagt of alles naar wens is vergeet je dit schouwspel. Ik heb nog nooit zo'n warme ,betrokken gastvrouw gezien die ons het hapje, 2 kroketten met een mooie salade en stukjes mooi bruin brood op een houten bordje, deed doen geloven dat we een haut cuisine hapje hadden.
Bij het afscheid kregen we een hand en ze liet ons weten dat we altijd welkom waren(uiteraard).
Met een prima gevoel gingen we huiswaarts en met dit alles wil ik maar zeggen dat zo'n uitje duizend keer meer doet voor "ons soort mens" dan een bezoek aan het Hilton.
Frits genoot en ik uiteraard ook.

en weer de verzekering die niet lekker loopt.

2010-02-25T12:35:00.003+01:00

Vorige week , bij de longchirurg, kwamen we er achter dat hij zijn behandelplan nog niet had ingestuurd als beloofd. Daardoor werd de verzekering ook op een dwaalspoor gebracht. Stuurde ons brieven waar blijven de gegevens, zo kunnen we niet verder.
Toen op 11 febr een brief dat we binnen 14 dagen deze moesten opsturen daar anders de termijn van behandeling gesloten zou zijn.
Ik stuurde het behandelplan op op vrijdag de 19e , dat is toch binnen de termijn zou ik zeggen. Toen kregen we op de 24e een brief dat de termijn dus gesloten was. He? Vanmorgen pakte Frits de telefoon omdat het hem toch niet lekker zat. Zou de brief niet zijn aangekomen? Nee, meneer, dat mogen wij niet doen, wij kunnen niet bij de post. Ze geeft het verzet snel op als Frits een grote stem opzet, uh.. ja, meneer, de brief is binnen. Een vreemde bedoening.
Dus nu nog maar een paar dagen wachten en hopen dat ze daar het licht zien.
Vanmorgen naar de huisarts, alles even op een rijtje gezet. Wanneer zouden we de operatie moeten plannen, moet Frits nog even bijkomen? Maar daar was hij stellig in, zo snel mogelijk, mijn idee.
De pijnlijke bil moest maar even wachten, maar de kans die hij krijgt moet hij met 2 handen vatten.
Dus zit hij op de hometrainer, slikt paracetamol en probeert een stukje te lopen. Want dat gaat nog van geen kant.Voorbeeld, de huisarts zit op 75 meter aan de overkant, we gingen met de auto. De huisarts legde hem uit dat de ader naar bekken/bil van grote invloed is op dit gebied en als je die mist doordat deze wordt afgesloten door de prothese het een pijnlijke zaak is en alleen door de tijd en veel wandelen er weer nieuwe vaatjes gevormd worden die deze pijn moeten doen verdwijnen.

Als het tijdstip van operatie bekend is ga ik een huisje reserveren in Sluis of Retranchement( ja dat is nog nederland, ha, ha) dan hoef ik niet zover te rijden. Dan nog kijken of een van de kinderen tijd en de moed heeft met mij mee te gaan. Zal toch wel?

weer naar brugge

2010-02-19T18:09:00.009+01:00

Als om 6.30 de wekker afgaat ben ik al wakker. Ik ben altijd een beetje gespannen als we ergens vroeg moeten zijn en vroeg opstaan zijn we niet erg meer gewend.We moeten om 9.45 in het ziekenhuis zijn.
De hechtingen( nietjes, ik zie het al voor me dat de chirurg of zijn assistent een nietapparaat in zijn hand heeft en tjakka, tjakka, tjakka, de wonden dicht niet.) worden vandaag verwijdert.We arriveren keurig op tijd en zonder problemen die ik vannacht allemaal had bedacht.
Zou Frits het wel aan kunnen, zou hij het "droog" houden? Ik had al een alternatief draaiboek gemaakt via de spoedeisende hulp zou ik hem op een brancard leggen en zo naar de poli. Niets van dat alles, hij zat gewoon naast me, deed een tukje, en in een rolstoel gingen we naar boven.
Een zeer vriendelijk assistente ging de nietjes verwijderen. Frits werd nog stiller.Kan je nagaan hoe stil het was, als ik niet nieuwsgierig mee keek en vragen stelde. En nu weet ik dat ik het de volgende keer zelf kan. Gewoon het juiste tangetje, om en om werden ze er uit gehaald om zeker te weten dat de wond mooi dicht bleef. En dat bleven ze, iedereen tevreden en Frits kreeg weer kleur.
De longchirurg,dr Luc Proot,een toffe vent, bekeek het een en ander en wilde een afspraak plannen voor de operatie. Dat zou mooi zijn als we een rapport van zijn bevindingen voor de verzekering zouden hebben? Niet, oef, gauw gemaakt . Had hem 10 dagen ervoor gevraagd.Foei Luc, minpunten.
Wat gaat er verder gebeuren? Er word geen bronchoscopie gemaakt, daar ligt de tumor te moeilijk voor en is het niet zeker dat ze een goede biopsie kunnen nemen.
In het rapport staat het volgende:
Patient vertoont een naar waarschijnlijkheid niet- gemetastaseerd bronchuscarcinoma linkeronderkwab. Voorgesteld wordt om een thoracoscopie ( kijkoperatie) uit te voeren met een wigexicie van het verdachte letsel.Zo maligne ,onmiddelijk over te gaan tot een lobectomie.
Met ander woorden, ze gaan eerst een stukje weghalen en als het kwaadaardig blijkt te zijn een stuk van de long, linkeronderkwab weg te halen.Het zou gaan over een vijfde deel van de totale longinhoud.
Ben je geinteresserd hoe dit in zijn werk gaat http://www.ikheblongkanker.nl/vats-lobectomie/ , maar op lange na niet zo zwaar als de "oude" operatie
De opnameduur is 8-10 dagen.Dus als de toezegging binnen is kunnen we bellen en nee, er bestaan geen wachttijden in dit belgische ziekenhuis. Dus zou het kunnen plaatsvinden binnen een dag of 14.Kan hij mooi nog wat bijkomen.
Het gaat verder heel goed vandaag, hij zit langer op, krijgt weer interesse in zijn omgeving en ik ga weer een beetje op hem mopperen,( ik vind dat hij meer moet bewegen ,dus kan hij zelf dat kopje wel naar de keuken brengen) je ziet het, bijna weer als van ouds.

het gaat beter

2010-02-18T22:02:00.002+01:00

De nacht begon onrustig met darmproblemen en daar bij de nodige uurtjes wakker met een kopje thee. De dag daar en tegen rolde zich rustig af in het ondertussen bekende ritme van eten, drinken, slapen. Aan het eind van de dag verheugde Frits zich op zijn "lijfquiz" 2 voor 12.Ik had zijn bedje lekker gelegd, hoofdsteun omhoog, zo laat maar komen.
Bij de 6e vraag zakte zijn ogen dicht en bij het 2e koppel wilde hij nog maar een ding, slapen. Het grote voordeel voor hem in dit proces is dat hij prima kan slapen, ook al heeft hij een paar uur ervoor nog een stevige tuk gedaan.
Het is nu 10 uur en hij is diep onder zeil.
Morgen naar Brugge om de nietjes uit de wonden te halen.
Al met al ben ik nu heel blij dat het tij voor even weer gekeerd is. Hij krijgt weer oog voor zijn omgeving, leest de post die hij heeft ontvangen de afgelopen dagen van zijn biljartmaten,buren en vrienden, kinderen en kleinkinderen. Het is ook moeilijk voor hen met zo'n zieke opa-pa. Want het blijft bizar dat hij voor het oog ongeschonden het ziekenhuis in is gegaan en er als een ziek vogeltje uit komt.

na 50 jaar.

2010-02-16T18:07:00.004+01:00

Toen ik vanmorgen Frits een helpende hand moest toe steken, herinnerde ik mij dat het 1-12-2010 exact 50 jaar geleden is dat ik de grote stap maakte om de verpleging in te gaan. Ik als bepaald niet blijvend type, ( heb overal er namelijk snel genoeg van) , hield het toch nog 2 jaar uit.
Waar moest ik Frits dan mee helpen, op verplegend gebied? Een en ander is met een uit het ziekenhuis ontslagen man natuurlijk wel duidelijk. Eten, drinken, wassen en was doen. Maar we stonden wel even met onze oren te klapperen toen uit de meegekregen brief een recept kwam dat bij een bezoek bij de apotheek niet voor een desinfecterend middel was, wat ik dacht, maar voor 10 dagen injecties. Was daar niets van gezegd in het ziekenhuis? Geen bijgevoegde brief? Nee, dus. Er moest gewoon nog gespoten worden tegen trombosevorming. Zal ik de thuiszorg laten komen? Nou, ja, dat is te gek, dat moet ik toch nog wel kunnen. de spuiten zijn kant en klaar, de naaldjes kort genoeg om geen schade aan te richten, dat moet kunnen.
Als het tegen 12 uur loopt ga ik naar de slaapkamer en zeg stoer: zo nu maar even? Plooi in de buik, tjakka, als een dartpijl in de bullseye. Nou nee, hoor wel iets mindere grof, maar hij zat er in. PPPFFF. Ging het vraag ik? Prima zuster, en dat wilde ik maar even horen. 50 jaar na de laatste prik in Dijkzigt,op een patient die bij zijn posistieven is, da's toch andere koek . Appeltje eitje? Eigenlijk wel.

Frits slaapt nog veel, hobbelt van de stoel naar de keuken, van de keuken naar de stoel en dan weer naar bed.Met andere woorden, hij is aan het herstellen.

Ook kwam de huisarts vanmorgen spontaan langs. Hij kon op een heleboel vragen die we hadden en antwoord geven. Fijn een oplettend oog en oor in de buurt te hebben.
Dat is toch wel weer het voordeel van een dorp.

weer thuis

2010-02-14T16:16:00.002+01:00

Ik wilde een welkomsfoto hierbij plaatsen, maar zoals hij er op staat is niet helemaal reeel, hij was monterder,echt hoor.

Gisteren zijn Hester en Kim mee geweest en Kika natuurlijk. Fijn ze allemaal weer even bij elkaar te zien
Dan vandaag naar huis.Hij is al in de kleren als ik aan kom. Zijn schoenen kan hij niet aan en zijn broek niet dicht. Vocht meneer, hoort er allemaal bij, rommelige darmen, lage bloeddruk, hoort er allemaal bij, fijn om te weten.

Hij knapt op zodra hij een voet over de drempel heeft. Gisteren nog aarzelend door de gang, nu alles in z'n uppie. Na een zelfgemaakte kop soep duikt hij z'n bedje in en hij slaapt nu al 3 uur.
Het was al bekend dat patienten thuis sneller genezen , nu hebben we het zelf kunnen ervaren.
De koffie is lekkerder, het brood verser, de zuster liever( uhh, strenger)en je bedje bekend.
En ik zal eerlijk bekennen dat ik blij ben dat ik even een paar dagen niet hoef te rijden. Vrijdag weer voor de longendokter. Op naar het volgende hoofdstuk.

zaterdag

2010-02-13T20:05:00.004+01:00

Vanmiddag met Hester en Kim en Kika niet te vergeten, naar Frederik. Hij was er blij mee. Zag er goed uit, zelfs zo dat Kim zei dat hij er zo goed uitzag. Een strak huidje, een kleurtje. Maar ik hielp haar uit de droom. Het gladde huidje was doordat hij nog wat vocht vashoudt en dus gevulder oogt en het kleurtje was omdat het daar zo bloedheet is. Voor ik wegging nog even een rondje gelopen, nou ja een gangetje. Ging de heenweg nog goed, op de terugweg moest hij een noodlanding maken en hadden we Hester's arm nodig om gedrieen bij zijn bed aan te komen. We lieten dus een moeie man achter, maar dan was de kans op een betere nachtrust groter.
Heb nu net H en K uitgezwaaid. Hester heeft nog een 3 uur durende terugreis voor de boeg. Laten we hopen dat zij heel thuis komt.
Morgen na 12 uur ga ik Frits halen en kan hij lekker in zijn eigen bedje en komt er 's nachts niemand om hem te temperaturen of( zoals bij de buurman) bloed af te nemen). Ik zal het in ieder geval niet doen.

extraatje

2010-02-12T20:55:00.002+01:00

Een mooie entree heeft het st Jan, een redelijk beddenhuis, maar de wachtruimte waar ik het precies 5 min in uithield is abominabel.
Zou een ziekenhuis in het oostblok er ook zo uitzien?

he , he

2010-02-12T20:47:00.003+01:00

Het gaat weer wat beter. Nou, ja, na de ct en medicatie dus. Bij deze ct scan moest hij met zijn benen omhoog op een verhoging liggen. Daarmee kwam er zo'n grote spanning op de operatiewond dat hij een uur niet aanspreekbaar van de pijn was. Maar ziet, na dit uur kreeg hij praatjes, dat is altijd een goed teken.
Heb na een tijdje maar een wandelingetje met hem gemaakt. Dat geeft de burger moed.
Zijn buurman is verhuisd en hij heeft de kamer voor zich zelf. En ja, hij mag zondag naar huis.
Zijn spraak is nog niet optimaal maar daar lag de dokter niet van wakker, zou wel weer goed komen en de bloeddruk was weer wat hoger, kwam ook van de operatie, kwam ook wel weer goed. Fijn als je dat weet
Op naar de volgende .

moe

2010-02-11T18:17:00.002+01:00

Dat is wat Frits is, moe. Toen wij vanmiddag, Lein-Lisa en ik, net op bezoek waren werd hij opgehaald voor een onderzoek van de vaten. Kan gebeuren als er zulke lange bezoektijden zijn. Het patientenvervoer of de afdeling vonden het makkelijker om de 3 patienten die 20 min na elkaar aan de beurt waren, tegelijk te brengen. Frits was de laatste en heeft dus ruim 40 min moeten wachten. Gelukkig waren wij er bij en kon ik hem na het onderzoek linea recta naar zijn bed brengen.
Ik weet uit ervaring dat dit soort dingen gebeuren, soms uit gemakzucht, onnadenkendheid. Hij had het helemaal gehad.
Bij het onderzoek schrok ik toch ook van zijn bloeddruk. Normaal , met zijn pillen, is hij 140/80 en dat is keurig. Nu had hij 110/50 , daar ga ik morgen achteraan.Omdat Lein terug moest naar een ziek kind had ik nu te weinig tijd om er direct werk van te maken. Het zou heel goed kunnen dat hij daar zo moe van is.

weer bij de mensen

2010-02-10T14:38:00.004+01:00

uitzicht vanaf de 10e verdieping

Vanmorgen bijtijds naar Brugge , in de sneeuw, maar was te onrustig om gezellig te wachten tot het tijd was. Frits lag nog op de mid-care, maar werd tijdens mijn bezoek weer naar zijn kamer gebracht. Maar eerst werd er een en ander uit en van zijn lijf verwijderd. De catheter, of zoals ze in belgie zeggen: de blaassonde, en een infuus plus alle lijnen naar de monitor. Dat was nu eens voor hem een ware verlossing.
Het praten gaat nog steeds als een dronkenman, maar dat zal ook wel weer komen. Omdat ook de afgelopen nacht zeer onrustig voor hem waren ( een buurman die alles uit zijn lijf wilde trekken) zal mijn bezoek waarschijnlijk niet te boek komen te staan als heel duidelijk van zijn kant.Zijn luikjes vielen regelmatig dicht. Wat me wel zeer verwonderde was dat hij had gehoopt /verwacht dat er een kind bij me zou zijn. Toen ik hem vroeg of hij dat graag wilde zei hij ja!!! Dat heb ik hem nog nooit horen zeggen. Dus wie er de moed voor heeft en de tijd, roept u maar.

Ik heb een telefoonkaart voor hem gehaald zodat hij gebeld kan worden, het nummer
0032-50453651
het lijkt me dat je hem beter kan bellen dan dat hij zelf belt. Ten eerst doet ie dat niet snel en het is goedkoper voor ons( ha, ha) nee hoor maar de kaart zal anders wel snel leeg zijn.
Om hem een kans te geven een tukje te laten doen liever niet tussen 13-15 uur. De rugpijn is volgens de chirurg van de wervel en te lang plat liggen . Hij zit nu weer wat en het zou me niet verbazen als hij morgen rond loopt en vrijdag/zaterdag weer naar huis mag.

afzien

2010-02-09T21:47:00.002+01:00

Omdat ik dacht dat Frits weer terug zou zijn op zaal ging ik om 2 uur op bezoek, dan was ik ook weer bijtijds terug en kwam ik niet in de spits met het vele vrachtverkeer.
Maar ik vond hem terug op de mid-care en daar kon ik pas om 3 uur terecht. Hij lag nog aan de infusen en was heel erg slaperig. Hij had de nacht heel veel pijn gehad in zijn rug en bovenbenen. Zo erg dat de chirurg en de anesthesist langs zijn geweest. De chirurg was tevreden over de operatie en kon niets bedenken dat zo'n pijn op die bepaalde plaats kon geven. Maar dit gaf natuurlijk niet minder pijn en hij kreeg morfine en een infuus met een paracetamoloplossing. Dit gaf snel verlichting. Toen ik dus kwam wilde hij maar een ding slapen, dit vertelde hij met een heel dikke tong van de droge mond. Hij mag nu wel drinken maar doet dit zoals gewoonlijk te weinig. Zou er eigenlijk naast moeten blijven zitten.
Omdat hij ook niet genoeg plast heb ik gevraagd of hij daar niets voor moest hebben en daar werd naar geluisterd, dus plasmiddel via infuus. Dus ligt hij nu dus met 3 zakken en een flesje per infuus.
We hebben nog wat gebrainstormd en bedachten dat de pijn wel eens van de ingezakte wervel zou kunnen zijn van de osteoperose. Hij heeft een goed matras maar ligt te lang op zijn rug en te veel stil. Dus daar zouden ze proberen verandering in te brengen.
Dus zo fris als ik hem gisteren trof zo duf en naar was hij vandaag.
Morgen kijken of het resultaat mag hebben . Ging er met een vervelend gevoel vandaan.

goed gegaan

2010-02-08T17:53:00.004+01:00

nee, bellen doen ze niet in het st jan als de operatie klaar is, maar u kunt altijd zelf bellen. Dat dus maar gedaan en van 3 uur mogen we Frits een half uurtje bezoeken.
Hij ligt vredig te slapen, met infusen en catheter aan het lijf.
Alles is voorspoedig verlopen. Gisteravond om 22.15 kwam de anesthesisist die hij dus maar heeft opgedragen hem een roesje te geven bij de ruggenprik want daar hoefde hij niet bij te zijn.Hij is niet zo nieuwsgierig uitgevallen.
Vandaag nog op de mid-care en morgen weer naar zijn 2 persoonskamer met Walter. Hopelijk krijgt hij vanavond wat te drinken want zijn stem liet hem in de steek, net een schorre drinkebroer.
Hij zal er niet lang blijven, ( hopelijk) maar mocht je toch een kaartje willen sturen dan naar
Frits Goudzwaard
AZ St Jan, kamer 1010
Ruddershove 10
8000 Brugge

Inger en ik hebben ons moeten vermaken in Brugge, amai wat jammer, dus wat gewinkeld, was heel blij dat ze er was voor mij, anders loop je toch met je hart onder je ziel( ha, ha, ik vond het bij het schrijven ook al een vreemde uitdrukking, je hebt dat wel eens dat je denkt hoe is ie dan?) ziel onder je arm dus.

maandag

2010-02-06T21:35:00.005+01:00

Dat Frits veel bewaard was al een tijdje duidelijk en soms komt het goed van pas.
Bij opname werd gevraagd naar een bloedgroepkaartje.Zal in belgie wel gewoon zijn maar hij had het niet, alhoewel... In de bureaula gezocht en waarachtig daar had hij toch wat.
Je bloedgroep verandert niet, dan kan ik dit kaartje uit 1955 nog best gebruiken.

Om de operatie te kunnen begrijpen..http://www.fredmeijer.nl/Artikelen/tabid/139/articleType/ArticleView/articleId/9/Minimaal-invasief-opereren-bij-acuut-aneurysma.aspx

verzekering

2010-01-29T18:07:00.001+01:00

Vanmorgen om 9.15 belde "Menno verzekering" dat het goedgekeurd is, he, he. Nu nog de 2e operatie, maar we weten nu hoe het moet.

2010-01-28T21:57:00.002+01:00

Toen gisteren de vaatchirurg belde met de boodschap dat de operatie maandag ging plaatsvinden haalden we opgelucht adem, actie.
Alleen nog "even"de verzekering regelen. Inger faxte onze papieren naar de verzekering en wij belden na een uurtje de verzekering. Hadden wij al een verwijskaart gestuurd? Ja, die hebben wij de 15e jan. al gestuurd. Frits wilde een verantwoordelijke voor zijn geval spreken, nou dat ging dus niet. Dan ken je Frits nog niet als ie echt kwaad wordt. Hij zette een stevige stem op en legde uit dat de tijd ging dringen en hij maandag geopereerd wil worden, "dat ding staat op klappen" Wijselijk gaat ze overstag en hij krijgt Menno aan de lijn.
Die beloofd het te zullen aankaarten en hij zal tussen 16.00 en 17.00 bellen. Niet dus. Intussen heeft Frits oom dokter aan de lijn gehad en de uitkomst is dat de operatie een week later zal worden gedaan. Hij heeft nog niet alle benodigde apparatuur in huis. Nou dan heeft de verzekering ook ineens minder haast.
Weer de verzekering gebeld, nee, die afdeling is al naar huis, maar ze zullen er achter aan gaan, belt u morgen om 8.30 maar even op.
Frits heeft maar niet gezegd dat de operatie is uitgesteld, laat ze maar even zweten.
Laten we hopen dat die rond is voor de 8e febr.
De operatie word gedaan met een ruggeprik, dat is ook al een lichtere methode met minder nasleep.

datum bekend

2010-01-27T21:39:00.002+01:00

We werden vanavond om 19.30 gebeld door de vaatchirurg, dat zijn nog eens hardwerkende artsen. Hij kwam met het voorstel de operatie van het aneurysma maandag 1 febr. te laten plaatsvinden. Als Frits dat zag zitten. Nou daar hoeft ie niet lang over na te denken. Jammer dat ik precies die dag een afspraak bij de orthopeed in Terneuzen heb. Kan misschien nog zelfs als de operatie 's morgens is. Dit moeten we nog te horen krijgen, het hoe en wat.
Helaas word er niet begonnen met het longprobleem omdat er bloedverdunners gebruikt gaan worden en dat strookt niet met de long ingreep. Dat zal evt. 14 dagen later gebeuren.
Heb nog veel vragen die hopelijk morgen worden beantwoord.

laatste polibezoek

2010-01-23T13:30:00.002+01:00

Om da vaatchirurg te spreken rijden we vrijdag weer naar Brugge. Deze blijkt nog niet met zijn collega gesproken te hebben en doet dit dan ter plaatse.
Omdat hij een bloedverdunner gaat gebruiken weten ze nog niet of de 2 operaties dan samen gedaan kunnen worden. Hij gaat de benodigde berekeningen maken en schat in dat de operatie ( via de lies) kan gebeuren in de 1e of 2 week van februari.

bij de chirurg die longen opereert

2010-01-19T21:22:00.003+01:00

Met de Pet scan naar Brugge. Dr Proos bekijkt hem en beslist dat er geopereerd kan worden. Het plekje moeten we als kwaadaardig zien, wat ook in het verslag van de Petscan staat. Het is pas 100% zeker nadat de tumor is verwijderd en opgestuurd. Dit gaat dan gebeuren na de aneurysma operatie, zo laat het zich nu aanzien.
Vrijdag naar de andere chirurg en dan moet het duidelijk zijn. Dr Proos laat doorschemeren dat het snel gaat gebeuren, maar ook daar komt vrijdag antwoord op, zeker nu we eerst nog achter de verzekering aan moeten.
Mocht de tumor kwaadaardig blijken, dit is na 3 dagen bekend, dan moet een longkwab worden verwijderd en dit zou met een kijkoperatie kunnen maar mocht onderweg blijken dat dit niet goed lukt dan moet er toch gesneden worden, alles om op "safe te spelen".
Uiteraard zijn we het daar mee eens ook al zal dit een grote ingreep worden.
Dus al met al moeten de artsen op een lijn komen, maar daar vertrouwen wij op.Frits blijft er rustig onder en ik eigenlijk ook. We hebben vertrouwen op een goede afloop.
Een correctie op eerdere berichten. Het St Jan is GEEN Academisch ziekenhuis, AZ staat voor Algemeen Ziekenhuis, waarvan akte.

2010-01-16T18:22:00.001+01:00

brugge

2010-01-13T17:44:00.005+01:00

Wat er in een dag al niet kan gebeuren. Frits moest een ct laten maken voor de chirurg van het aneurysma om een duidelijker beeld te krijgen en hij zeker weet dat hij ruimte genoeg heeft om de "prothese"te bevestigen.
Dan maar gelijk even informatie inwinnen bij de longarts, welke methodes door hen gebruikt wordt.
Aan de balie vroegen wij dit ,maar de dame achter het loket vroeg: Willen jullie misschien even met de dokter spreken, hij heeft nu spreekuur...... he? zomaar zonder afspraak? Na een halfuurtje komt een robuuste arts, dr Proos, nee geen Proost alhoewel we dat na afloop bijna tegen elkaar zeiden.
Hij had al iets vernomen van de "aneurysma" arts. Na wat besproken te hebben en in de status gelezen ( die er dus al lag) probeerde hij de cd te openen met foto's en ct's.
Dit lukte hem niet direct, maar vasthoudend belde hij iemand op de pc afdeling die met hem , op afstand, de foto's te pakken kreeg. Al met al duurde dat toch gauw een minuut of 10. Na bestudering kwam hij met het volgende: als de chirurg de operatie van de buik zou hebben afgerond zou hij een stukje uit de tumor halen ( moet volgende week nog even uitvinden hoe hij dat gaat doen)en dat opsturen voor onderzoek om te kijken of het goed- of kwaadaardig is.
Want een brochoscopie of punctie is heel moeilijk te doen in een long en voor er iets beslist wordt is het noodzakelijk te weten of het kwaadaardig is.
Is dit het geval dan wordt er evt. met een kijkoperatie een stuk van de longkwab weggenomen of als er dan te weinig long zou overblijven 2 stukken om de tumors, want hij zag er nog een.
Dus dan hoeven we helemaal niet naar Heerlen en kan ik de afspraak daar afzeggen.

Pff, dat klinkt heel vertrouwen wekkend, dat beide operaties in een ziekenhuis kunnen is voor ons heel geruststellend.
Volgende week dinsdag hebben we al weer een afspraak om op de Pet scan te bekijken naar de stand van zaken.
Hij staat op en stevent naar de overkant waar de volgende patient waarschijnlijk een half uur heeft moeten wachten . En wat de verzekering betreft, die zou volgens hem geen problemen maken want in Belgie zijn ze 1/3 goedkoper, amai.

weekend

2010-01-11T21:33:00.003+01:00

Wat kan een weekend lang zijn. Piekerend, alles op een rijtje zettend, we komen er niet uit.
Was het maar vast maandag dan konden we actie ondernemen, bellen, praten.
Als het dan maandagmorgen is pak ik gelijk de telefoon en probeer een afspraak met de huisarts te maken, maar die is er gewoon niet. We kunnen een van de drie assistenten te spreken krijgen maar dit zijn jonge mensen en missen toch de ervaring van onze huisarts.
Woensdag gaat de assistente proberen om hem te laten bellen. Nou daar heb ik nu ook wat aan. Ik besluit een mail te sturen naar de belgische chirurg om hem een en ander uit te leggen.
2 uur later hebben we bericht terug. Hij ziet de long operatie toch ook als dringender en dat geeft toch een zekere rust, wetende dat 2 verschillende artsen er het zelfde over denken. Tuurlijk wist ik dat diep van binnen ook wel, maar ik ben geen dokter.
Morgen bellen met dr Jan in Belgie en dan , als we het er over eens zijn ,contact leggen met Heerlen.

de ronde doen

2010-01-10T13:43:00.001+01:00

Gisteren en vandaag dochters gebeld en nieuws verteld. Wat is dit moeilijk. Je wilt je kinderen zoveel mogelijk ellende besparen, maar er komt een moment dat je je mond niet kan en mag houden. De reacties waren van emotioneel tot rationeel ( je kan er nog wat aan doen tenminste).
Heel lieve reacties naderhand en het besef dat we gezegend zijn met deze 5 dochters en schoonzoons.
Ze wonen allemaal ver weg, maar het is nog steeds Nederland en dat is te behappen. We voelen ons gesteund.
Daarna broers en zussen. Frits belde zelf zijn broer nadat ik er op had aangedrongen. Daardoor moet hij er ook over praten. Hij klinkt vrij nuchter. Kon ik maar even in zijn hersens kijken , hoe zou hij er zelf mee bezig zijn. We zijn nu 47 jaar getrouwd maar hij blijft vaak gesloten als een oester. Ook als ik er om vraag komt er alleen het hoognodige uit. En nee, ik ga het niet forceren.
.

bingo

2010-01-08T17:49:00.000+01:00

Wat ik al vermoedde is bewaarheid. Na de Pet scan van vanmorgen is gebleken dat het plekje op zijn long zeer waarschijnlijk een kwaadaardige tumor. Op onze vraag of het niet goedaardig zou kunnen zijn antwoordde de arts dat de kans zeer klein is.
Dus nu staan we voor het probleem wat prioriteit heeft. Hebben Brugge gebeld en kunnen daar ( hiervoor heeft de verzekering toestemming gegeven), een cm laten maken. Aan de hand daarvan zal de chirurg in Brugge een behandelplan en een kostenplaatje maken, dit naar de verzekering opsturen en dan krijgen we uitsluitsel of de operatie in Brugge kan gebeuren.
Dan de longkanker, want daar gaan we dus van uit. Waar moet dit gebeuren, waar is de beste behandelmethode en waar kan hij het snelst terecht.
In Heerlen wordt de longoperatie via een kijkoperatie gedaan, helaas zijn ze nog de enige in Nederland, moet hierover nog bellen of dit ook al elders word gedaan.
Voordeel is dat het een veel minder grote ingreep is. Als alles veel te ingewikkeld wordt moeten we misschien toch kiezen om in Vlissingen te blijven, dan blijven de lijnen het kortst.
Het is verdomd moeilijk.
Frits is er erg laconiek onder., want zo redeneert hij, we hebben het geluk dat het vroeg ontdekt is en operabel is.
Een ding is wel duidelijk, Frits gaat een moeilijke tijd tegemoet.

onderzoeken

2010-01-07T21:58:00.001+01:00

Gisteren ct schedel gemaakt , dit voor de longarts. Zou dit zijn om te kijken of er evt. uitzaaingen te zien zijn of ga ik nu te hard? Het zal mijn verleden wel zijn. 24 jaar bracht ik werkend door in een kankerziekenuis in rotterdam. Daar hoor en zie je veel . Je brengt patienten naar onderzoeken en zij vertellen wat ze daar gedaan hebben en waarom en of dat vervelend was.
En dan denk ik waarom zou een longarts anders een ct van de schedel willen?
Donderdag moet hij naar de internist kijken of daar nog iets mankeert, dat zou er ook nog bij kunnen. Vrijdag de PET scan, laten we hopen dat de radioactieve vloeistof nu wel aangekomen is. Daarna bezoek longarts, verdomme wat spannend.
We hebben de meiden nog niets verteld over het vlekje. Het was vlak voor kerst en je maakt ze hopelijk ongerust voor niets. Aan de andere aknt kunnen ze best wel een beetje boos zijn, want ik kan me voorstellen dat je ook in moeilijke tijden mee wilt leven. Het was een keus .

2010-01-07T21:39:00.001+01:00

test

brugge

2009-12-30T12:58:00.000+01:00

Voor een second opinion hebben we besloten naar het academisch ziekenhuis St Jan in Brugge te gaan omdat we denken daar meer expertise te vinden. Als we het hoge, beetje sombere gebouw binnen stappen zijn we blij verrast. De hal ziet er uitnodigend uit en we worden vlot en vriendelijk geholpen.
Op de 5e verdieping komen wij op de poli van de chirurgen. De schrik slaat ons om het hart, de wachtkamer zit propvol, stille wachtende patienten. Frits neemt zijn boekje en ik wil mijn handwerken pakken als we al naar binnen worden geroepen. In een kamer moeten wij wachten tot de dokter komt.
Het is DR DE Letter , Jan voor zijn vrienden, een rustige duidelijke arts. Hij leest de meegekomen papieren van de onderzoeken in Vlissingen en bekijkt de cd met het ct onderzoek. Dan komt hij tot de conclusie dat de te volgen procedure is dat hij nog een aanvullend ct onderzoek zou willen doen om de "coupe's "wat fijner te maken om een duidelijker beeld te krijgen. Maar allereerst moet er toestemming van de verzekering komen.
We rijden met een voldaan gevoel terug na een hapje in een mooi restaurant te hebben genuttigd.

Hier krijg je een goed gevoel, een beetje meer "grote stad"gevoel waar de kennis voorhanden is. Voel me toch wel een beetje schuldig tegenover Vlissingen, ook daar zitten artsen die deze operatie al vaak gedaan hebben, maar toch.....waarom hebben ze Frits 8 maanden laten lopen met een toch wel dreigend aneurisma eer ze verder onderzoek deden? De ct had ook na de eerste echo gedaan kunnenworden.
Vanmorgen, de volgende dag dus, zit de brief al in de mail en Frits heeft hem doorgestuurd naar de verzekering. Dit zal best in orde komen . Er reden heel wat nederlandse auto's rond bij het ziekenhuis in Brugge.
Vandaag zou er een Pet=scan gemaakt worden voor de longarts in Vlissingen. Omdat hij een aantal uren voor het onderzoek niet meer mocht eten is hij vanmorgen vroeg opgestaan om te ontbijten, voor hem best bijzonder want erg vroeg zijn we tegenwoordig niet meer. Ik zou hem om 1 uur brengen en omdat hij radioactief wordt mocht ik er niet meer bij en hem dus later ophalen. Maar om een uur of 11 word er gebeld, het radioactieve materiaal kon niet op tijd geleverd worden en de afspraak wordt verzet naar vrijdag 8 jan, zo ook de afspraak met de longarts.
We gaan nu dus naar een huisje in Aagtekerke, waar we hopelijk gespaard worden voor excessen van het "vreugdevolle vuurwerk van het nieuwe jaar"

voorgeschiedenis

2009-12-23T13:23:00.002+01:00

In 2004 waren de eerste voortekenen. 2 tia's, een kapotte oogzenuw door de hoge bloeddruk. Het regelen hiervan had heel wat voeten in de aarde omdat de ene medicijn niet werkte, de volgende kon hij niet tegen , om uiteindelijk zijn bloeddruk op het goede niveau te krijgen met 3 verschillende pillen.
Een jaar geleden ongeveer namen de klachten toe. Door pijn in de rug naar de neuroloog en internist. Daar constateerde men osteoperose, daardoor in ingezakte wervel. Ook de klachten aan zijn benen namen toe, etalagebenen en hij werd doorgestuurd naar de vaatchirurg. Tijdens de onderzoeken kwam aan het licht dat de vaten in zijn benen slecht waren, maar wat meer verontrustte was het vinden van een aneurisma in zijn buik. De ader was nog zodanig dat er niet direct hoefde te worden ingegrepen maar wel een 3 maandelijkse controle.
NA de 3 controle wilde de chirurg toch liever een MRA, om alles beter in beeld te krijgen.
Conclusie: de verwijding zat niet op de aorta maar op een zij-ader, die dus met de zelfde diameter kwetsbaarder is omdat de aorta van zichzelf groter is. Dit heeft al met al na de eerste controle 8 maanden geduurd, dus kostbare tijd ging verloren. Nu moet er geopereerd worden en wel binnen redelijke termijn.
Bij de pre-operatieve controles bij de diverse specialisten kwam bij de longarts te voorschijn dat zijn longen niet goed werken. Dit was op zich geen nieuwtje omdat we al tijden bezig zijn om er achter te komen waardoor hij zo kortademig is bij inspanning. Hij blijkt maar 70% van zijn longcapaciteit te hebben.
Binnen 5 dagen nieuwe longfunctietest toen maar 50 %, maar dit wijten wij aan zijn ernstige verkoudheid die hij op dat moment heeft. CT met contrast wijst uit dat hij COPD heeft van het roken en een vlekje wat hij niet kon definieeeren en waar nu nieuwe onderzoeken voor worden gestart.
Gelukkig staat dit probleem de operatie niet in de weg en gaan we eerst ons licht nog opsteken in Brugge, omdat ons vertrouwen in het ziekenhuis hier ons toch weg is.
Belgie schijnt minder lange wachttijden te hebben en gastvrijer te zijn.
.
Vanaf het volgende onderzoek wil ik meer gedetailleerd het verloop gaan beschrijven.

het is voor mij geen verrassing

2009-12-22T16:59:00.000+01:00

Vandaag kwam dus de boodschap dat het met de gezondheid van mijn man slecht gesteld is en dat dit was veroorzaakt door roken.
55 jaar roken heeft zijn tol geeist. COPD en een plekje op de long wat nog gedefineerd moet worden. We zitten nu in de molen van het ziekenhuis. Het ene onderzoek na het andere.
Om het allemaal overzichtelijker te maken heb ik besloten dit op een weblog te doen en daardoor misschien mensen te waarschuwen( waaronder een dochter) wat voor ellende je je lijf binnenhaalt met ieder teugje.
Zijn vaatstelsel is dus knap beroerd. Het begon met 2 tia's. 4 jaar geleden het afsterven van een bloedvat van een oog, met als gevolg 90% van het zicht kwijt uit het linkeroog. Dit alles door een hoge bloeddruk. Hierdoor komen we bij de oogarts.
De bloeddruk is onder controle , na een hele reeks medicijnen te hebben geprobeerd. Erge zorgen maken we ons nog niet en er word nog vrolijk aan een pijpje gelurkt. Naar de schuur : Heb je gerookt? Nee hoor, o ja, ik ruik het. Allerlei smoesjes worden gebruikt om mij niet te laten merken dat hij moelijk van zijn verslaving af kan komen.
Zijn hele leven is hij de dans ontsprongen en kwam hij alleen maar in het ziekenhuis als hij mij in het ziekenhuis bezocht. Het uur der waarheid is gekomen. Nee ik wil het niet theatraal laten klinken, het is niet anders.